Charakter labradora

» wstecz

W kilku słowach...
Wiele osób poszukuje psa łagodnego, towarzyskiego, zrównoważonego i nie hałaśliwego. Niewiele ras może sprostać takim wymaganiom. Labrador jest bliski ideału. Towarzyskość jest jego dominującą cechą. Nosi on w sobie nieprzebrane zasoby życzliwości do otaczającego go świata. Miły oddany, czuły i skłonny do zabawy, iż ludźmi i ze zwierzętami.

Jego powołaniem jest praca przewodnika ociemniałych, głuchoniemych i innych osób fizycznie upośledzonych – zbiera same pochwały. Mimo to nigdy nie traci rozsądku, nawet darzony wielkim uczuciem. Krótko mówiąc dzielny pies, który ma mnóstwo dobrej woli i rozmaitych zalet.

Charakter labradora
Główną cechą tej rasy jest miłość do aportu. Aportowanie jest tym, czym żyje labrador. Umiejętność wyszukiwania i przynoszenia zgubionego aportu czy rzuconych przez jego pana przedmiotów stanowi podstawową cechę. Nałóg, inaczej nie można tego określić, aportowania zdecydował o popularności tych psów. Na bazie aportowani można nauczyć psa prawie wszystkiego, a nagrodą za poprawne wykonanie ćwiczenia jest właśnie aport.

Uległość labradora wobec właściciela i jego rodziny stanowi następny przyczynek jego sukcesów. Dzięki tejże uległości, łatwości dostosowania się do stawianych mu wymagań i dzięki ogromnej chęci współpracy labrador jest psem szalenie łatwym do ułożenia. Nawet osoba niemająca większych doświadczeń w szkoleniu psów poradzi sobie  z jego ułożeniem o ile, trafi na psa, którego charakter odpowiada wzorcowi rasy.

Labrador potrzebuje pracy, wyczerpującej nie tylko fizycznie, ale przede wszystkim psychicznie. Praca jest jego życiem, bo dla niej został stworzony.

Chęć współpracy połączona ze skoncentrowaniem się na osobie właściciela czyni tego nieocenionym pomocnikiem osób niepełnosprawnych.

Specjalności
Mówi się, że każdy pies posiada „ siódmy zmysł”, który ostrzega go przed niebezpieczeństwem. Najwidoczniej labrador ma tych „ostrzegawczych” zmysłów jeszcze więcej. Jako opiekun przewodnik ociemniałych zastępuje im nie tylko oczy. Człowiek widzący potrafi się zagapić i wejść pod pędzący samochód. Labrador się nie zagapi. Jego opieka zastępuje też słuch osobom głuchym. Wrodzona łagodność i pogoda ducha  czynią labradora  doskonałym psem do dogoterapii. Dla towarzystwa zniesie wiele, nawet zbyt dociekliwe badanie dziecięcych rączek. Pozwoli na sobie usiąść, nie warknie, gdy odbierze mu się z pyska zabawkę.

Urodzony myśliwy
Labrador  to myśliwy w każdym calu. Używany jest jako pies tropiący, umiejący pracować na farbie (odtwarza ślad i znajduje postrzeloną zwierzynę), a także aporter. Labrador chętnie i posłusznie sprawdzi każde krzaki, wejdzie do każdej wody, zwiedzi bagna, by zaaportować postrzelonego ptaka. Jego posłuszeństwo i dokładność w pracy nie mają sobie równych.

Minusy
Można by powiedzieć, że labrador to chodzący ideał. Jednak do tony cukru, trzeba dodać łyżkę dziegciu. Pewien procent populacji wykazuje nadmierną agresywność i pobudliwość. Bywa, ze nadpobudliwy labrador staje się utrapieniem na spacerach. Silny z natury, atakuje skutecznie inne psy i ludzi.
Dotyczy to tylko niektórych linii hodowlanych, w których hodowcy przedłożyli piękny wygląd nad zalety osobowości tego psa.

"Labrador retriever" Joanna Milewska- Kuncewicz, oraz "Labrador retriever - do rany go przyłóź" Przyjaciel Pies nr.1 styczeń 1999r.

» wstecz

Copyright © 2004 Perfekt FCI & SEBIPOL
All rights reserved